Volg Jezus

Getuigenissen

Heidi Anderson

'Ik leef nu veel bewuster'

“Ik dacht: nu is het mijn beurt om aan kanker dood te gaan. Eerst overleed mijn vriendin aan kanker, nog geen drie maanden later overleed mijn moeder aan deze ziekte en nog eens drie maanden later werd bij mij kanker geconstateerd. Dat was in 2002. De emoties in ons gezin, onze familie en bij mijzelf liepen hoog op. Zou ik ooit nog de bruiloft van mijn kinderen kunnen bijwonen? Zou ik de geboorte van mijn kleinkinderen mogen meemaken? Ineens was daar, te midden van alle vragen en onzekerheid, Gods rust en vrede. Ik ervoer heel sterk: ‘Jij bent in Mijn hand geborgen’. Al eerder overleed een goede vriend van ons aan kanker. Hij was tijdens zijn sterven heel rustig en vredig omdat hij naar zijn hemelse Vader zou gaan. Ik weet nog dat ik bad: ‘Als mij dit overkomt, wil ik ook die vrede en rust kennen’. En God verhoorde mijn gebed! Bovendien werd ik genezen. In 2008 kwam de kanker terug in de lymfeklieren. Door de oudsten in Jozua werd ik gezalfd. Opnieuw kreeg ik van God een bovennatuurlijke vrede en rust om deze periode door te komen. Ik zag dat echt als een cadeautje, want ik ben heel emotioneel. Als Hij niet in die vrede had voorzien, was ik emotioneel in elkaar gestort.”

“Ik ontving genezing, maar drie jaar later kreeg ik weer kanker. Op de gebedskring werd voor mij gebeden en werd ik met olie gezalfd. Nogmaals ontving ik van God een overdosis vrede en rust, én genezing. Wat een zegen! Inmiddels zijn mijn kinderen getrouwd en mag ik genieten van bijna zes kleinkinderen. Een Godsgeschenk! Ik ben nooit boos geweest op God. Waarom zou ik geen kanker kunnen krijgen en een ander wel? Ik ben ook niet bang om dood te gaan, want het sterven is mij gewin. Wat mij wel afschrikt is de manier waarop je kan doodgaan, bijvoorbeeld door verstikking. Bij mijn laatste chemokuur kreeg ik het namelijk heel erg benauwd. Fysiek heb ik door de operatie en chemokuren veel moeten inleveren. Zo zou ik graag de samenkomsten willen bezoeken, maar mijn energielevel is vaak te laag. Fietsen gaat ook niet goed meer. Niettemin leef ik veel bewuster want mijn leven kan ineens 180 graden draaien. Ik geniet dubbel en dwars van elke dag die ik mag beleven met mijn man Ron, kinderen en kleinkinderen.”