Volg Jezus

Getuigenissen

Jorim Rietdijk

'Alles op Zijn tijd'

Ik ben geboren in een christelijk gezin en ging al vanaf mijn jonge jaren mee naar de gemeente. De voornaamste redenen hiervoor was echter omdat het moest van mijn ouders en de gezelligheid. Er was geen verlangen Jezus echt te willen volgen en in relatie met Hem te leven. Op mijn 20e ging ik nadenken over het doel van mijn leven en wat daarin belangrijk is. Er kwam een verlangen in mijn hart om Jezus beter te leren kennen. Na een zoektocht van anderhalf jaar ben ik op mijn knieën gegaan, overtuigd van de noodzaak van bekering en vergeving van zonden. Ik wist heel duidelijk dat als ik Hem wilde volgen, dit betekende dat ik radicaal moest breken met alles uit de wereld. In 2002 heb ik een DTS van Youth With a Mission in Spanje gevolgd. Door het evangelisatiewerk dat we tijdens deze DTS deden kwam bij mij het verlangen om de zending in te gaan en mijn leven daarvoor in te zetten.
In de jaren daarna heb ik een bijbelschool gevolgd, ben ik meerdere keren op zendingsreis geweest en deed ik straatevangelisatiewerk in Nederland. Dit alles deed ik naast mijn werk als verpleegkundige. Er kwam echter niet iets concreets op mijn weg, waardoor ik de zending in kon gaan. In die jaren van bidden zijn er ook wel eens teleurstellingen geweest, omdat het zo lang duurde. In 2007 ben ik met een vriend mee naar Aruba gegaan op zendingsreis. Tijdens deze reis kwamen we in contact met vrouwen die (soms ook gedwongen) in de prostitutie werkten en ontmoetten we de vele verslaafden. We werden geconfronteerd met een grote nood in de levens van deze mensen. Met deze vrouwen konden we niet communiceren, omdat ze uit Colombia kwamen en alleen Spaans spraken. We baden met hen, en al spraken we geen Spaans, toch deed het iets met deze vrouwen. De vrouwen moesten erg huilen omdat er mensen waren die naar hen omkeken en iets kwamen geven in plaats van iets te halen. Wij waren diep bewogen over de nood die we zagen. Tijdens deze reis hebben we ervaren dat God ons riep om op deze plek te dienen.
Na een half jaar hiervoor gebeden te hebben, wilde ik op een avond naar de bidstond gaan. Vlak voordat ik wilde gaan voelde ik me opeens erg beroerd. Toch ben ik gegaan en tijdens de bidstond ging ik me beter voelen. Tijdens deze bidstond vierden we ook het avondmaal. Toen ik terug wilde gaan naar mijn plaats, sprak de vrouw die het avondmaal bediende mij aan. Ik kende haar niet persoonlijk, laat staan dat ze mijn situatie kende. Ze vertelde mij dat ze een woord van God voor mij had. Ze zei: “Geef alles over aan Hem en Hij zal alles wel maken in je leven.” Dit was voor mij nog een bevestiging dat ik moest gaan. We hebben een stichting opgericht en ik heb mijn baan in de verpleging opgezegd. Het was een grote geloofsstap. Er waren mensen die zeiden dat we het niet moesten doen, maar ook veel mensen die ons ondersteunden. Toen we begonnen hadden we niets, maar God heeft in de afgelopen 5 jaar steeds voorzien. In financiële middelen, onderdak, in eten en drinken en in mensen die ons op allerlei praktische manieren kwamen helpen.
Achteraf zie ik dat wat er bij YWAM is geboren, en wat er in de jaren daarna gebeurd is, nodig waren om mij voor te bereiden op mijn bediening en om geestelijk te groeien om dit werk te kunnen doen op Aruba. De vrouwen die op Aruba komen werken als prostituee mogen drie maanden blijven. Daarom gaan we vier maanden per jaar naar Aruba toe en kunnen we elke keer een nieuwe groep vrouwen bereiken. We kunnen getuigen van de liefde van God voor hen en Zijn genade en vergeving die Hij aanbiedt. Ik heb geleerd dat God alles laat gebeuren op Zijn tijd. Als je zeker weet dat God je geroepen heeft dan kun je met Hem door stormen van ontmoedigingen, teleurstellingen en geestelijke strijd heen en ontvang je de passie om je werk te blijven doen.